O’zbekistondan qochgan O’zbekning taassurotlari

1.“Pul bilan bitmagan

ish ko’p pul bilan bitadi”

Mirzaning bitta qo’shig’ida ana shunday degan gap bor edi. Bugun O’zbekistonda hamma narsa pulga bog’lanib qolgan. Puli bo’lsa terroristi ham orden olishi mumkin, puli bo’lmasa vatanparvarni ham terrorist deb qamab yuborishlari mumkin.

Chetda edim. Yaqinda mamlakatga bordim. Hammasi tamojniydan boshlandi. Nimani ikkita olgan bo’lsam bittasini berasan deyishdi. To’rta jonga bittadan olganman desam yo’q sen savdogarsan deyishdi. Qarasam ish chatoq. Bo’ynimga ancha narsani iladigan ko’rinishdi. Aytganlarni berib jonni qutqazdim.

Aeroportdan chiqishimiz bilan DANchi ushaldi.

“Mashinani bagajnigini och” dedi yelkasida zvaniyasi ham bo’lmagan ment.

Ochsam, chamadon ustida qayerdan kelayotganim yozilgan belgi ko’rinib qopti. Kambag’alni tuyani ustida it qopadi deganlari shu bo’lsa kerak.

“O’-O’- uzoqlardanku?” dedi u va ochiqdan ochiq “”Bizzi haqqimiz qani?”- dedi.

Adi-badi aytishib qolgan edik, meni kutib olishga chiqqan deputat opam mashinadan tushdi. Unga ment “Borib mashinada o’tir, hukumatni ishlariga aralasham” deya buyurdi. U men deputatman nega baqirasiz dedi. Lekin guvohnomasini olib chiqmagan ekan. U san qishloqi deputat bo’lsang man Karimovman dedi. Keyin deputat opamni ham so’kkanini ko’rib qo’rqib qoldim va 10 dollar chiqarib:

“Aka mana shuni oling, duo qilaman, halol bo’lsin, bolalaringizni huzurini ko’ring,-dedim.

“Manga duo-puoning keragi yo’q, ellik berasan” dedi.

“Aka odamlar ellik uchun qurilishda olti oy ishlaydi” dedim.

“Bo’lmasa bir yil qurilishda bepul ishlaysan, hozir chamadoningni tekshiramiz, nasha pasha olib kelmayapsanmi, quroling yo’qmi?”dedi.

“Aka nima deypasiz, hozir chegaradan o’tdim, tekshirishdi” dedim. Shunga qaramay u chamadonni yirtib ochdi. To’rtta jonning kichkinasiga olganim, o’yinchoq tapponchani qo’liga olib:

“Kimga suyqasd qilmoqchisan, Karimovni otmoqchimisan?” dedi.

Tilim komimga yopishib qoldi. Chetga chiqib Internetda o’qib yurganlarimga ishonmagan edim. Endi boshimga tusha boshlaganidan qo’rqib, qo’limni cho’ntagimga tiqib bor pulimni unga bermoqchi edim.

U menga o’yinchoq tapponchani o’qtalib ustimdan kula boshaldi. Masxara qildi. Tahqirladi. Oxiri bor pulimni olib qo’yib yubordi.

Keyin orqamdan ashula aytib qoldi.

“Pul bilan bitmagan ish ko’p pul bilan bitadi!”…

G’ayrat Mirzo.