Riza Obid

Shohsulton

haqida ertak

Kuni kecha yaqinda ,

Bir Shohsulton yashaydi.

Qanday zulm etsam,deb,

Doim boshin qashlaydi.

Ismi uning o’zbekca,

Ammo turqi o’hshamas.

Lahjasi sal g’alati,

Sof turkiyga o’hshamas.

Birodar gapni cho’zmay,

Aytayin indolloni,

Boshlayin ertagimni,

Yodga olib Allohni.

Mulla,imom ovini,

Boshladi shoh shumqadam.

Azon unga aytilmagan,

Go’yo tug’ilgan mahal.

Tayni yo’qlar saroyda,

Yalla aytib o’ynaydi.

Ularning qozonida ,

Muslim boshi qaynaydi.

Avomning bir gapi bor:

<Och qornim,tinch qulog’im>.

Kunim o’tib turibdi,

Bo’lmasa ham yotog’im.

Vatanimda uyim yo’q,

Shumqadamga tashakkur.

Yegani hech nonim yo’q,

Tayni yo’qqa tashakkur.

Shoh ommadan ko’ngli to’q,

Ursang,so’ksang g’ing demas.

O’ldirsang bolasini,

Turaverar ko’zi lo’q.

Shohning ko’zi to’la qon,

O’zi hon,soya maydon.

Istasa bor millatni,

Sotar unda bor imkon.

Bir devona mendayin,

Shohni,dedi zulmkor!

Avom shohga qo’shilib,

Uni,dedi badkirdor.

Yozganlarim aslida,

Afsona yo ertakmas.

Allaqaysi zamonda,

Tarih bo’lib qolganmas.

Shu kunlarda o’sha shoh,

O’z otasin topvoldi.

O’risiya,Chin tomon,

Orqasila yotvoldi.

Ertagimning davomin,

Hohlaysizmi tinglashni.

Yohud uning shu bobin,

Boshlaylikmi anglashni.

O’ylab ko’ring birodar,

Olib boshdan do’ppini.

Qayda bordir shunday shoh,

Ag’daringchi o’ngini.

= 2 =

Bor ekanda yoq ekan,

Bir zolim shoh bor ekan.

Unga halqi bir chaqa,

O’z shaytoni bor ekan.

Halqi aytarkan shukur,

Yalon’gochmiz ho’p,shukur,

Och-nahormiz mayliga,

Qulmiz tirik ho’b shukur.

Ertagimni o’qisa ,

Saroyning maddohlari.

Meni g’alamis atab ,

Boshlanar oh-vohlari.

Faqat mening o’tinchim,

Siz qo’shilmang ularga.

Orzum bo’ling Siz bahtli,

Aylanmasdan qullarga.

Qorqsangiz so’z aytishga,

Mayli indamay turing.

Faqat munofiqlardan,

Biroz narida yuring.

Shohsultonning bog’ida,

Biror giyoh ko’karmas.

Boltasini kundadan,

Uzoq tutib turolmas.

Har kun unga kerakdir,

Bir emas yuzta kalla.

Yilning to’rtta faslida.

Qonsirar har mahalda.

Kimdir,dedi u <mohov>,

Qoni aynab qolgandir.

Tilin kesdi Shohsulton,

So’zlagan boldi soqov.

Kimdir saroy tomonga,

Yurmoq bolib y’l soldi.

Haq so’rab qaytmoqchiydi,

Oyog’i sinib qoldi.

Kimdir oy surdi shu on,

<Nega qonho’r Shohsulton?>

O’ychi o’yi buzildi,

Boshi tandan uzildi.

Shohsultonda nima ko’p,

Aygoq’chining urug’i.

Hohlaganda erkagu,

Hohlaganda urg’ochi.

U hohlasa kiradi,

Er-hotin ko’rpasiga.

To’shak sirin yetkazar,

Shohsulton jo’rasiga.

Qarabsizki er dushman,

O’z jufti haloliga.

Hotin esa aylanar,

Erining jallodiga.

Sohsultonning yana bor,

Son-sanoqsiz qulog’i.

So’zlasangiz eshikdan,

Tinglay boshlar teshikdan.

Shohsultonning ko’zlari,

Alang-jalang o’ynaydi.

Chapak chalmasa kimdir,

Avahtaga tashlaydi.

Kimdir aytgandi Lenin-

Otaketgan munofiq.

Shohsulton o’tib tushgan ,

Munofiqdan-munofiq.

Qatagonchi Stalin ,

Shohsultonga etolmas.

Hattoki iblis-shayton,

Undan ozib ketolmas.

Beriyani kim ayor,

Degan bolsa adashar.

Ayorlikda Shohsulton ,

Oz nomiga yarasha.

Brejnev loqayd edi,

Ammo hushsurat edi.

Bizning cho’tir shohsulton,

Loqayddan o’tib ketdi.

Kim bolsa o’gri, kazzob,

Shohsulton do’st boladi.

Bunga u va’da bergan,

Halqni qiynab o’ladi.

Kop nobakor Shohsulton,

Ta’rifimni aytmayin.

Ertagimning cheki yo’q,

Hozircha men qaytayin.

Nuqta qo’ymay ertakka,

Sizdan javob kutamiz.

Ayting qachon birodar,

Hur yalovni tutamiz?

Yozdim kichik afsona,

Shohsultonga, Avomga.

O’qiganlar yetishsin,

Ezgu maqsad-murodga.